Na een dag stevig klimmen, op een fiets die bergop een knarsend geluid maakt dat plaatselijke bewoners doet omkijken, bereik ik in de avondzon een groene kampeerplek vlak onder La-Chaux-de-Fonds. Bij de combinatie van een opkomende danwel ondergaande zon en bergen nestelt zich bij mij sinds jaar en dag een Frans liedje in de oren. Ik ken alleen de eerste regel en die herhaalt zich dan ook tot gekmakens toe: ‘Quand le soleil dit bonjour aux montagnes’. Ik heb de tekst nu maar eens opgezocht, zodat ik niet meer in die eerste zin blijf hangen.

‘Quand le soleil dit bonjour aux montagnes
Et que la nuit rencontre le jour
Je sui seul avec mes reves sur la montagne
Une voix me rapelle toujours

Ecoute a ma porte les chansons du vent
M’rapelle les souvenirs de toi
Quand le soleil dit bonjour aux montagnes
Je suis seul, je ne veux penser qu’a toi

Ecoute a ma porte les chansons du vent
M’rapelle les souvenirs de toi
Quand le soleil dit bonjour aux montagnes
Je suis seul, je ne veux penser qu’a toi’