Jeanne d’Arc kende ik als de maagd van Orleans. Daarmee dacht ik het belangrijkste van haar wel zo’n beetje te weten. Maar een mens kan zich vergissen.

Ik fietste langs de Maas noordwaarts en zag op enig moment hoog tegen de hellingen van de Maas een enorme kerk staan, het bleek een basiliek te zijn, gewijd aan Sainte Jeanne d’Arc (zij is dus heilig verklaard). En Jeanne komt niet uit Orleans. Haar geboortehuis staat hier in Domremy, waar ze in 1412 ter wereld kwam. De honderdjarige oorlog woedde en het huisje stond in het conflictgebied.

Als meisje al onderscheidde Jehanne, zoals ze toen nog heette, zich door haar onverschrokkenheid. Zij bewaakte de kleine boerderij hoewel dat eigenlijk de taak was van haar oudste broer. Tenminste zoiets begreep ik van een informatiebord.

Dankzij Jeanne is Frankrijk geen deel van Engeland. Dat is me dunkt nogal een verdienste. Desondanks is zij geëindigd op de brandstapel. Dat was dan weer de schuld van kerkleiders die haar feministische stijl van optreden niet pruimden, wist een toeriste in Domremy me te vertellen. Deze toeriste liet mij doorschemeren dat zij zelf ook niet het type vrouw was dat graag achter het aanrecht gezet wordt.

De feiten en nieuwe inzichten tolden door mijn hoofd, maar dat Jeanne belangrijk is geweest voor Frankrijk was me inmiddels duidelijk. En ook dat men in Domremy graag wil laten weten dat ze daar vandaan komt: werkelijk alles is naar haar vernoemd; om te beginnen de eerder genoemde basiliek natuurlijk, maar ook het hotel en het restaurant.

Volgens de toeriste, die uit ervaring sprak, kan je in het restaurant beter niet gaan eten en overigens is het hotel gesloten en staat het te koop.