Naargeestig Verdun

Na een nacht op een camping in Domremy – die níet naar Jeanne d’Arc was vernoemd maar gewoon naar het dorp: Domremy-la-Purcelle – fietste ik verder door het grote niets.

De Maas fietsroute volgt de rivier niet per se op de voet. Het ene moment rijd je langs de oever en iets later zie je het water glinsteren diep beneden in de vallei. Waarmee ik vooral zeggen wil dat de weg stijgt en daalt.

Het landschap is wijds, glooiend en mooi. Het ademt een vleugje Van Gogh, hoewel die bij mijn weten honderden kilometers zuidelijker geschilderd heeft. Misschien komt het door de klimaatverandering? Ik zag in elk geval zonnebloemen en kraaien.

Bij Sint Mihiel sluipt er iets naargeestigs in het landschap. Ik nader Verdun. Hier en daar mogen de internationale vlaggen dan wel vrolijk wapperen, er was hier in de Eerste Wereldoorlog te veel ellende om de naargeestigheid te kunnen verdrijven.

Ik nader Verdun en passeer standbeeld na standbeeld van onverzettelijke militairen in trenchcoat, vuisten gebald en verrekijkers om de nek.

In Verdun zijn ook toeristen. Die kunnen zich per bus over het Champ de Bataille de Verdun laten rijden: van de Tranchée des Baïonettes (loopgraaf van de bajonetten), diverse Nécropoles (dodensteden) naar het klapstuk: Ossuaire de Douaumont (pakhuis voor beenderen).

De ellende rond Verdun laat zich niet beschrijven, het aantal monumenten en begraafplatsen is onnoemelijk. Een Duitse én Frans generatie mag als verloren worden beschouwd  Dat er überhaupt / de toute façon iemand deze oorlog heeft overleefd, is een wonder.

Na al deze misère stond ik in Sivry-sur-Meuse opeens bij een in smaakvolle, vrolijke kleuren gechilderd huis. Het behoort aan twee zussen uit Nederland, die er een prettige, kleine camping beheren, welgelegen aan een snelstromende beek.

Naar de slagvelden bij Verdun gaan deze zusjes niet meer want ze kregen het daar altijd te kwaad. Als tegenwicht aan alle naargeestigheid hebben zij hun huis bewust een kleurige tint gegeven. Dat heeft op mij een goede uitwerking: ondanks alle gruwelijke indrukken van eerder die dag heb ik er vredig geslapen bij het zachte geluid van voortkabbelend water.

Het centrum van Verdun met de Maas
La Nécropole de Bras-sur-Meuse

Het vrolijk geschilderde huis bij de camping in Sivry-sur-Meuse